مديريت بحران در موزه

 

    بحران به معناي فاجعه اي بزرگ و ناگهاني يا اتفاقي ناگوار است.مدیریت بحران در موزه ها و مخازن، از جایگاه مهمی برای حفاظت از آثار تاریخی – فرهنگی در مجموعه ها برخوردار است برای این منظور ضروری است تمامی موزه ها و مخازن مقابله با بحران را در راس برنامه خود بگنجاند.

هیچ راهی وجود ندارد که ساختمان موزه و آثار تاریخی موجود در آن، صد در صد در برابر سوانح طبیعی، تروریسم، خطرات انسانی (وندالیسم) و شرایط محیطی نامناسب ایمن شود؛ اما شیوه های زیادی برای مدیریت بحران ها از طریق مدیریت صحیح در موزه و آرشیو وجود دارد. برای این منظور ابتدا می باید بحرانهای موجود در موزه شناسایی شود.

 

این شیوه مدیریتی در سه مرحله قابل اجرا است:

 1. پیشگیری از وقوع بحران «شیوه های مقابله با وقوع بحران» 2. شیوه های رویارویی با بحران در هنگام وقوع آن «آمادگی اضطراری در هنگام وقوع آن- کاهش مخاطرات» 3. راهبرد رویارویی با بحران و اقدامات لازم پس از وقوع آن «شیوه های بازیافت و بازسازی آثار»

اداره حفاظت مدیران موزه ها را مکلف می سازد با بررسی جامع کلیه آسیب های مورد انتظار و خسارات احتمالی وارده بر محازن و موزه ها، میزان احتمال وقوع آن ها را ارزیابی نموده و با توجه به نتایج حاصله برنامه ای جهت آمادگی برای مقابله با سوانح تدوین نماید.

   داشتن يك برنامه آمادگي بحران، بدين معناست كه موزه براي پرهیز از بروز فجايع اقدام نماید و با بهبود بخشيدن روش هاي ضروري خود را آمادۀ مقابلۀ مؤثر و برگشت به وضعيت مطلوب پس از وقوع بحران نماید و بدين گونه تأثيرات نامطلوب بر كاركنان مجموعه­ها و موزه به حداقل رسانده است.

   ضروری است يك گروه واكنش به بحران در موزه تشكيل شود. اين گروه بايد از مسئول هماهنگي حفاظت، مهندسان راه و ساختمان، مهندس برق، مأمور آتش نشاني، مأمور دارایی، مأمور پليس، مسئول فوریت های پزشکی و ديگر تخصص ها تشكيل شود. باید به آن ها وظايف ويژه اي محول شود و به طور  مرتب جلساتي تشكيل دهنده تا از وضعيت موزه يا نگارخانه بررسي مجدد به عمل آید.

موفقیت مدیریت بحران بستگی به کمک و ایثار کارکنان موزه دارد. این هوشیاری دائمی برای حفاظت از میراث فرهنگی است.